Porównanie badania metodą magnetycznej pamięci metalu MPM
z innymi metodami kontroli stanu naprężeń i odkształceń
w urządzeniach i konstrukcjach.

  Do kontroli oraz pomiarów naprężeń i odkształceń w urządzeniach lub konstrukcjach służą:
  - metoda tensometryczna
  - metoda rentgenowska i ultradźwiękowa
  - metoda szumów magnetycznych (efekt Barkhausena)
  - metoda określająca naprężenia na podstawie efektu magneto-sprężystego
  - badanie naprężeń mechanicznych wg zmian pozostałości magnetycznej
  - metoda emisji akustycznej (AE)

  Analiza możliwości powyższych metod, stosowanych w badaniu metalu podstawowego i spoin
w urządzeniach i konstrukcjach, wykazuje wiele istotnych niedostatków tych metod:
  - metody nie mogą być stosowane w zakresie odkształceń plastycznych;
  - są lokalne, nieprzydatne przy rozległych konstrukcjach;
  - nie pozwalają ocenić zmian w strukturze metalu;
  - niemożliwa jest ocena głębokich warstw metalu;
  - wymagają wcześniejszego przygotowania próbek;
  - wymagane jest przygotowanie powierzchni do badań;
  - w/w metody magnetyczne wymagają sztucznego namagnesowania badanego
                  elementu;
  - trudno jest określić strefy koncentracji naprężeń SKN, które należy przebadać.

  Badanie metodą pamięci magnetycznej metalu (badanie MPM) nie posiada powyższych niedostatków. Ponadto używane tu mierniki są niewielkich rozmiarów.

Podstawowe różnice metody MPM i tradycyjnych metod badań nieniszczących

  •  MPM  to metoda diagnostyki uszkodzeń zmęczeniowych w fazie ich powstawania i rozwoju;

  •  MPM  jako jedyna odpowiada na pytanie
     „Skąd pobrać próbki metalu”? do oceny resursu urządzeń;

  •  MPM  to druga - obok metody emisji akustycznej (AE) - pasywna metoda , która wykorzystuje informacje „wypromieniowane” przez konstrukcje. Podczas badania MPM, oprócz wczesnego ujawnienia wady, dodatkowo otrzymujemy informacje o faktycznym stanie naprężeń i odkształceń metalu oraz o przyczynach rozprzestrzeniania się uszkodzenia.

  •  podczas badania MPM mierzone są parametry własnych magnetycznych pól rozproszonych w skupiskach dyslokacji tworzących strefy koncentracji naprężeń (SKN). W odróżnieniu od innych znanych metod nie potrzeba wytwarzać sztucznego pola magnetycznego.

Łączne stosowanie badań MPM wraz z innymi metodami badawczo-kontrolnymi w znacznie większym stopniu niż dotychczas pozwala zapobiegać awariom lub uszkodzeniom urządzeń.   Obok przykład badania MPM przeprowadzonego w celu wyznaczenia linii i stref koncentracji naprężeń SKN (kolor czerwony) na niewidocznej (wypolerowanej) spoinie obwodowej wewnątrz reaktora polimeryzacji PCV oraz potwierdzenie defektu metodą ultradźwiękową; opis jego położenia i rozmiaru. Opis defektu: strefa koncentracji naprężeń SKN1 na spoinie nr 12, odcinek 0/12, 1/12 (zlokalizowana badaniem MPM); H=16.9mm, L=5mm.  16.9A (-3dB)E-5 (na głębokości 16.9mm w strefie SKN1 metodą ultradźwiękową zlokalizowano rozwarstwienie o długości 5mm) Diagram poniżej - rozkład pola magnetycznego na odcinku 1m bieżącego przebadanej spoiny, gdzie w jego końcowej części widoczna jest strefa koncentracji naprężeń SKN1.